امروز: شنبه 15 بهمن ماه، 1390
|
در
15:20 شنبه 15 بهمن ماه، 1390
شما با آي پي
38.107.179.227
سيستم عامل
نسخه
بيت
اندازه تصوير
وارد پرشین شاد شده ايد,خوش آمديد
|
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]
-
یک روانشناس با بیان اینکه دعا در ایجاد امنیت روان تاثیر بسزایی دارد، اظهار داشت:« براساس دانش روانشناسی دعا کردن در غلبه بر ترسها و کاهش تردیدها موثر است.»
دکتر نادر راستی در گفتگو با سامانه خبری «سلامتنیوز»، اعتقاد انسان به خدا را در ایجاد حس امنیت و آرامش درون مهم ارزیابی کرد و گفت:« دعا وسیلهای برای برقراری ارتباط انسان با خداست و در ادیان مختلف نیز فریضهای برای انجام آن وجود دارد.»
وی افزود:« انسان برخلاف برخی از فلسفههای روانشناسی قائم به ذات نیست و در فواصل مختلف زندگی خود با شناختی که از تنهایی احساس میکند، نیاز به وجود قدرتی برتر دارد و با دعا میتواند این قدرت برتر را مورد جستجو قرار دهد.»
این روانشناس تصریح کرد:«دعا کردن حتی در ادیانی که به خدایان متعدد اعتقاد دارند راهی برای ایجاد ارتباط با معبود است.»
وی با بیان اینکه دعا کردن یکی از روشهای جلوگیری از ایجاد حس افسردگی است، اظهار داشت:« در آیات مختلف قرآن آمده است که مومنین واقعی که به شیوهها مختلف خدا را یاد میکنند از گذشته غمگین نیستند و از آینده نیز ترسی ندارند.»
به گفته راستی نباید دعا را یک اقدام صرفا مذهبی قلمداد کرد و به صورت مقطعی اقدام به ارتباط با خدا کرد.
وی تاکید کرد:« ارتباط مداوم با خدا در افزایش روحیه انسانها و شناخت بیشتر از معبود موثر است.»
-
-
1.صله رحم
2.نیکی کردن به پدر و مادر
3.هدیه کردن لباس به برادر دینی
4.خوراندن حلوا(غذا) به برادر دینی
5.تلاوت سوره های یس و الصافات وکلمات فرج
6.روزه گرفتن یک روز از آخر ماه رجب
-
-
حضرت زهرا (س) : در يكي از روزها ، صبحگاهان امام علي (ع ) فرمود : فاطمه جان آيا غذايي داري تا از گرسنگي بيرون آيم ؟ پاسخ دادند : نه ، به خدايي كه پدرم را به نبوت و شما را به امامت برگزيد سوگند ، دو روز است كه در منزل غذاي كافي نداريم و در اين مدت شما را بر خود و فرزندانم در طعام ترجيح دادم . امام (ع ) با تأسف فرمودند : فاطمه جان چرا به من اطلاع ندادي تا به دنبال تهيه غذا بروم ؟ حضرت زهرا (ع ) فرمودند : اي اباالحسن ، من از پروردگار خود حيا مي كنم كه چيزي را كه تو بر آن توان و قدرت نداري ، درخواست نمايم .
أصبح علي بن أبيطالب (ع ) ذات يوم ساغبا ، فقال : يا فاطمة هل عندك شيء تغذينيه ؟ قالت (ع ) : لا والذي أكرم أبي بالنبوة و أكرمك بالوصية ما أصبح الغداة عندي شيء ، و ما كان شيء أطعمناه مذ يومين إلا شيء كنت أؤثرك به علي نفسي و علي ابني هذين الحسن و الحسين . فقال علي (ع ) : يا فاطمة ألا كنت أعلمتيني فأبغيكم شيئا ؟ فقالت (ع ) : يا أباالحسن إني لأستحيي من إلهي أن أكلف نفسك ما لا تقدر عليه .
بحار الانوار ، ج 43 ، ص 59
حديث 2 :
حضرت زهرا (س) : كسي كه عبادتهاي خالصانه خود را به سوي خدا فرستد ، پروردگار بزرگ بهترين مصلحت او را به سويش فرو خواهد فرستاد .
من أصعد إلي الله خالص عبادته ، أهبط الله عزوجل إليه أفضل مصلحته .
-
-
محققان دانشگاه آرهاوس دانمارك با اسكن مغز بيش از 20 داوطلب در هنگام دعا و صحبت با خداوند اعلام كردند مغز افراد در هنگام دعا به گونهاي كه در هنگام صحبت با يك دوست فعال ميشود، فعاليت ميكند.
محققان دانشگاه آرهاوس دانمارك به منظور مطالعه بر روي اين پديده از داوطلبان خواستند يك بار به خواندن يك دعاي مذهبي و يك بار به خواندن يك متن غيرمذهبي و اجتماعي اقدام كنند.
به گفته محققان در هنگام انجام عمليات اول و خواندن دعاي مخصوص مسيحيان، قسمتهايي از مغز كه با مرور ذهني و تكرار در ارتباط است، فعال شد.
طي آزمايش دوم، داوطلبان قبل از خواستن آروزهاي خود از شخصيت خيالي بابا نوئل مشغول به خواندن دعاهاي شخصي خود شدند كه اين عمل باعث فعال سازي قسمتهايي از مغز كه در هنگام برقراري ارتباط با انساني ديگر فعال ميشوند، اين محدوده از مغز با تئوري ذهن (هشياري از اينكه ديگران داراي انگيزه و غرض مستقل هستند) در ارتباط نزديك است.
قشر پيشين مغز در انسان يكي از عوامل كليدي تئوري ذهن است.
به گفته محققان، اين قسمت از مغز داوطلبان در هنگام انجام آزمايش دعاهاي شخصي و صحبت با شخصيت بابانوئل غير فعال بوده است.
-
-
امام صادق(ع) مىفرماید: «زن همچون گردنبدى است که شخص آن را بر گردن خود آویزان مىکند، پس بنگر چه چیزى را بر گردن آویختهاى!». (1)
از رسول اکرم(ص) نقل شده: «فردى مناسب براى ازدواج را در نظر بگیرید و انتخاب کنید، زیرا زنانتان فرزندانى شبیه خواهران و برادران خود متولد مىکنند».(2) اگر انسان در انتخاب همسر نقشى نداشته باشد، این روایات معنى ندارد.
ازدواج مانند امور دیگر، در قلمرو علم الهى است، یعنى خداوند مىداند فلان شخص با چه کسى ازدواج خواهد کرد، ولى علم پرودگار اختیار را از او نمىگیرد، زیرا علم الهى به عمل اختیارى انسان تعلق گرفته است.
پىنوشتها:
1 - میزانالحکمة، ج 2، ص 1182.
2 - همان، ص 1183
-
-
آیا قسمت همان تقدیر الهی نیست؟
قسمت خود مى خورند منعم و درویش روزى خود مى برند پشه و عنقا(1)
گر عشق نهد قسمت من خوارى و آفت خوارى به حمیت بكشم نى به لطافت(2)
به هر كس هر چه قسمت بود دادند،(3)
عیبم مكن به رندى و بدنامى اى حكیم كاین بود سرنوشت ز دیوان قسمتم
قسمت حوالتم به خرابات مى كند هر چند كاین چنین شدم و آنچنان شدم(4)
قسم من بود این ترا كردم حلال تو ندانستى ترا نبود وبال(5)
و قسمت واژه اى است به ظاهر آشنا و قریب همچون شبحى در كنار ما كه هر چه بیشتر به آن نزدیك مى شویم بیشتر از ما مى گریزد و غریب مى نماید به گونه اى كه همگان نامش را شنیده اند اما كمتر كسى به خود اجازه داده كه با او آشنا شود و از قبیله و تبارش جویا گردد. آرى قسم و قسمت به معناى بهره، نصیب، سرنوشت و تقدیر است،(6) و به گونه هاى مختلف در نظم و نثر بزرگان بكار گرفته شده است. اما بعد از آشنایى با معنایش ببینیم از كدام قبیله و تبار است زندگى نمایشنامه اى است و كارگردان هستى هر كسى را به گونه اى در نقشى خاص گمارده است. یكى در نقش غنى و متمول و دیگرى در كسوت فقیر و مستمند. یكى داراى نبوغ و استعدادى سرشار و یكى بى بهره از درك و فهم. یكى در حسن و كمال همچون آفتاب و دیگر در چهره و رخسار چونان شب. یكى در اوج سلامتى و نشاط و دیگرى در حضیض دردمندى و تعب. یكى در فراز بسط امكانات و دیگرى در فرود قبض نعمات یكى بر قله صد ناز و نعمت و یكى هم قرص نان آغشته در خون (برگرفته از دوبیتى باباطاهر عریان). و خداوند و تنها او مى داند كه هر كس در كدام بخش ایفاى نقش نماید و این از اسرار عالم وجود است،(7)(8). چرا كه خالق و هادى و مربى ما اوست. آن زمان كه ما نبودیم و نیازمندى هایمان نبود او به یاد ما بود.
-
-
مانند اينكه بگوييم فلاني پول پرست هست يعني فكر و حواسش كلا درگير پول هست و يا اينكه بگوييم كسي خدا پرست هست بدين معني باشد كه آن شخص هدف اولش در انجام امور پيدا كردن خداست ؟
مفهوم پرستش در زبان فارسي، معادل مفهوم عبادت در زبان عربي است. براي اين لفظ تعريف هاي متعدد شده است. نقطه مشترک در اين تعريف ها، خضوع در مقابل موجودي است که آن را برتر مي دانيم.
در برخي تعريف ها آمده که عبادت خضوع در مقابل موجودي است که مالک شأني از شئون وجود و حيات مي باشد. در برخي تعريف ها تصريح شده که اين خضوع در صورتي که همراه با تقديس باشد، عبادت و پرستش محسوب مي شود.
علماي اخلاق و همچنين روان شناسان معتقدند که در وجود انسان گرايش هايي به صورت فطري وجود دارد که يکي از آنها گرايش به پرستش است. گرايش هاي ديگر، حقيقت جويي، زيبا طلبي و کمال خواهي، حس اخلاقي و حس حيواني است. به گرايش به عبادت، حس مذهبي هم مي گويند.
با اين بيان روشن است که پرستش، نه يک تکليف، بلکه يک نياز و حس و گرايش دروني است.
انسان موجودي است کمال طلب و نيازمند؛ پس چون خود را در برابر منبعي بزرگ از قدرت، عظمت، قداست، کمال ببيند، در برابر آن خضوع نموده و خواهان ايجاد ارتباط با او است. انسان در حال پرستش از وجود محدود خويش مي خواهد پرواز کند و به حقيقتي پيوند يابد که در آنجا نقص و کاستي و فنا و محدوديت وجود ندارد. عبادت و پرستش نشان دهنده يک "امکان" و يک "ميل" در انسان است؛ امکان بيرون رفتن از علائق مادي، و ميل به پيوستن به افق بالاتر و وسيع تر.
شهيد مطهرى در زمينه پرستش فطرى سخنانى دارد که خلاصه آن اين است: انسان دو نوع پرستش دارد، پرستش آگاهانه و پرستش ناآگاهانه (همان گونه که دو نوع خداشناسى دارد، خداشناسى آگاهانه و خداشناسى ناآگاهانه). عبادت ناآگاهانه مربوط به ضمير ناخودآگاه انسان است.
ايشان با بيان اين شعر:
همچو ميل کودکان با مادران/سر ميل خود نداند در لبان
توضيح مي دهد: بچهاى که تازه متولد مىشود همان روزهاى اول و دوم که هنوز چشمهايش را نمىتواند باز کند و قطعا از مادر آگاهانه اطلاع ندارد، يعنى هنوز در ضميرش از مادر تصويرى ندارد و نمىداند مادرى هم دارد، گرسنهاش که مىشود سرش و لبهايش را به اين طرف و آن طرف حرکت مىدهد. اين لبها ناآگاهانه در جستجوى سينه مادر است؛ يعنى اگر از اين کودک کسى توضيح بخواهد که دنبال چه چيز مىگردى؟ وى قادر به توضيح نيست، زيرا هنوز ذهنش از تصويرها و نقشها مزين نشده است. حتى اگر بتواند حرف بزند باز هم نمىتواند اين مطلب را بيان کند، اما ناآگاهانه به سوى چيزى که وجود دارد مىرود.("طهارت روح"، 30 و 31 به نقل از فلسفه اخلاق، ص 166)
انسان به حسب فطرت، کارهاى اخلاقى را شريف و شرافتمندانه مىداند و در اين کارها يک نوع شرافت و عظمتى را تشخيص مىدهد، و حس مىکند با انجام اين کارها خودش را بزرگوار مىکند.
بنابراين، عمق روح انسان، فطرت انسان، عمق قلب انسان، با يک شامّه مخصوص، ناآگاهانه همين طور که خدا را مىشناسد، اين قوانين فطري و رضاى خدا را نيز مىشناسد و کار را بالفطره در راه رضاى خدا انجام مىدهد، ولى خودش نمىداند که در راه رضاى خدا قدم بردارد.(همان، 31 تا 34 به نقل از فلسفه اخلاق، ص 116، 127)
عبادت ناآگاهانه گاهي راه به خطا مي برد و معبود را به اشتباه مي شناسد. اين که مي گويند فلاني پول پرست است، به اين معنا است که او در تشخيص آن کمال مطلق به بيراهه رفته است، والا او را هم حس کمال طلبي به اين راه کشانده است.
اديان اين ميل دروني را با آگاهي همراه مي کنند تا به بيراهه نرود.
"عبادت آگاهانه" نيز از همان آبشخور کمال طلبي سيراب مي شود، با اين تفاوت که اين حس در او با آگاهي همراه شده است.
قرآن مىفرمايد: «آيا با شما عهد نکردم اى فرزندان آدم که شيطان را نپرستيد، که او دشمن آشکار است و اينکه مرا بپرستيد، که اين راه راست است.»(يس/60 و61)
نکته ديگر اين که، کمال نهايى انسان تنها به وسيله عبادت آگاهانه بدست مىآيد. و عبادت ناآگاهانه، معلوم نيست به کجا منتهي شود، و آحيانا به خطا مي رود.
با آرزوي توفيق.
-
-
است.
بيشترين گناهان فرزندان آدم زبان اوست.
هرکه مردم از زبان او بترسند از اهل جهنم است.
هرکس زبان خويش را حفظ کند به همه قرآن و سخنان من عمل کرده است.
1- خبري را ندانسته گفتن
2- عيبجويي از ديگران
3- مسخره کردن
4- تهمت زدن
5- فاش کردن اسرار مردم
6- رنجاندن مومن
7- سرزنش بيجا
8- دروغ گفتن
9- وعده دروغ
10- قسم دروغ
11- شهادت ناحق
12- تحريف مسائل ديني
13- حکم ناحق
14- لعنت کردن مردم
15- طعنه زدن
16- دل شکستن
17- امر به منکر
18- نهي از معروف
19- بدخلقي
20- تصديق کفر و شرک
21- غيبت کردن کردن
22- شايعه پراکني
23- به نام بد صدا زدن
24- تملق و چاپلوسي
25- با مکرو حيله سخن گفتن
26- مزاح زياد
27- زخم زبان زدن
28- آبرو ريزي
29- کبر در گفتار
30- اداي صداي کسي را درآوردن
31- بدعت در دين
32- اظهار بخل و حسد
33- بد زباني در معاشرت
34- خشونت در گفتار
35- فحش و ناسزا گفتن
36- سخن چيني کردن
37- نااميد کردن
38- شوخي با نامحرم
39- ريا در گفتار
40- فرياد زدن بيجا
-
-
موفق و مؤيد باشيد.
-
-
با سلام.من مواردي از دعاهايي که براي ايمن ماندن از چشم زخم است مانند وان يکاد شنيده ام ولي مي خواستم بدانم اگر کسي در زندگي دچار چشم زخم شود براي رفع ضرر ان نيز ادعيه اي وجود دارد يا خير پاسخ : با عرض سلام و تحيت.
دوست محترم!
شايد اثر چشم زخم، اجمالا قابل انکار نباشد.
فرموده ايد که براي رفع آن به دنبال دعايي هستيد. ما جستجويي کرديم و براي خصوص آن مطلبي نيافتيم. ولي عمومات دعا و توسل و صدقه و زيارت عاشورا و حتي ادعيه خاصي که براي دفع چشم زخم هست، براي رفع آن هم مي تواند مفيد باشد. وقتي همه چيز به خواست خدا واقع مي شود، نمي توان فرقي بين دفع و رفع قائل شد.
براي شما آرزوي موفقيت و بهروزي داريم.
-
سايت پرشین شاد وابسته به هيچ دسته يا گروهي نيست و ثبت شده در پايگاه ساماندهي وزارت فرهنگ و ارشاد مي باشد. پشتیبان و میزبانی:آشیانه