امام محمد باقر از امير المومنين (ع) روايت فرموده: هنگامي كه آيت الكرسي نازل شد رسول خدا (ص) فرمود آيه الكرسي آيه اي است كه از گنج عرش نازل شده و زماني كه اين آيه نازل گشت هر بتي كه در جهان بود با صورت به زمين خورد.

در اين زمان ابليس ترسيد و به قومش گفت :"امشب حادثه اي بزرگ اتفاق افتاده است باشيد تا من عالم را بگردم و خبر بياورم.

ابليس عالم را گشت تا به شهر مدينه رسيد مردي را ديد و از او سوال كرد: " ديشب چه حادثه اي اتفاق افتاد"

مرد گفت "رسول خدا فرمود:" آيه اي از گنج هاي عرش نازل شد كه بت هاي جهان به خاطر آن   آيه همگي با صورت به زمين خوردند. ابليس بعد از شنيدن حادثه به نزد قومش رفت و حادثه را به آن ها خبر داد.

===================

آيت الكرسي سيد آيات قرآن

پيامبر به حضرت علي (ع) فرمود: " يا علي ! من سيد عربم-مكه سيد شهر هاست- كوه سينا سيد همه كوه هاست- جبرئيل سيد همه فرشتگان است – فرزندانت سيد جوانان اهل بهشتند- قرآن سيد همه كتاب هاست – بقره سيد همه سوره هاي قرآن است – ودر بقره يك آيه است كه آن آيه 50كلمه دارد و هر كلمه 50 بركت دارد و آن آيت الكرسي است.

خداوند متعال چنين مقدّر فرموده است که مؤمنين و دوستداران او غالباً در تنگي و سختي و فقر و ابتلا به سر ببرند. اين موضوع در زندگي انبياء و اولياء الهي هم به خوبي مشاهده مي شود.
اين سختي‌ها و گرفتاري‌ها گاهي براي پاک کردن مؤمن از لغزش‌ها و گناهان صغيره‌اي است که احياناً از او سرزده و گاهي براي ترفيع مقام و بالا بردن درجات قرب است.
در اين زمينه به چند روايت اشاره مي‌شود:

رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرمود:«پيامبران به بيشترين سختي‌ها مبتلا مي‌شوند، پس از آنان مؤمنين هستند که به قدر ايمانشان مبتلا مي‌شوند.»

2- حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود:«اجر و پاداش بزرگ با گرفتاري‌هاي بزرگ همراه است. خداوند هر قومي را دوست بدارد، آنها را گرفتار مي‌کند.»

3- امام باقر عليه السلام فرمود:«وقتي خداوند بنده اي را دوست داشته باشد، او را غرق در گرفتاري مي‌کند.»

4- امام صادق عليه السلام فرمود:«محال است بر مؤمن چهل شب بگذرد، و مشکلي برايش پيش نيايد که او را محزون نکند. اين مشکلات مايه تذکر و يادآوري به اوست.»

و نيز فرمود:«در بهشت درجه اي است که بنده به آن نمي رسد مگر اينکه به بيماري مبتلا شود.»

امام باقر عليه السلام فرمود:«همان طور که مرد از اهل خود دلجويي مي کند، خداوند هم از مؤمن با هديه‌اي از گرفتاري سرکشي مي‌کند، و نيز او را از دنيا پرهيز مي‌دهد، همانطور که طبيب، مريض را از غذا پرهيز مي‌دهد. »

رسول خدا فرمود:«مؤمن مانند شاخه نهالي است که دردها و بيماري ها او را حرکت مي‌دهند.»

شخصي به اميرالمؤمنين عليه السلام عرض کرد:«به خدا قسم من تو را دوست دارم.»
امام فرمود:«پس لباسي براي فقر آماده کن که من از رسول خدا شنيدم که فرمود:«فقر و تنگدستي به سوي محبّين تو از سيلي که به پايين درّه مي ريزد سريع تر رو مي‌آورد.» »

امام صادق عليه السلام فرمود:« خداوند به حضرت موسي عليه السلام فرمود:« من مخلوقي محبوب تر از مؤمنان خلق نکردم و آنها را فقط به آنچه خير و صلاح‌شان است، مبتلا مي‌کنم، چرا که صلاح آنان را بهتر مي‌دانم ...»

10- امام سجاد عليه السلام فرمود: « مردم در زمان ما شش گروهند: شير، گرگ، روباه، سگ، خوک، گوسفند.
شيرها همان پادشاهان ستمگرند که مي خواهند بر همه غلبه پيدا کنند.
گرگ ها تاجراني هستند که از جنس در موقع خريدن بد مي‌گويند و در موقع فروش تعريف.
روباه ها دين فروشان و دو رويانند، سگ ها پرخاش‌کنندگان به مردم هستند، و خوک ها طالبان فساد و فحشاءاند.
اما گوسفندها کساني هستند که پشم‌شان کنده مي‌شود و گوشت‌شان خورده مي‌شود و استخوان‌شان شکسته مي‌شود، يعني مؤمنين مبتلا و گرفتار.
پس گوسفندان در بين گروهي از شيران و گرگان و روباهان و سگان و خوکان چه کنند؟!»