به گزارش ايسنا، يافته‌هاي انگشت‌نگاري ژنتيكي دانشمندان انگليسي به رهبري پرفسور مل گريد نشان مي‌دهد: سلول‌هاي سرطاني از درون رحم مادر به فرزند منتقل مي‌شود.

نتايج بررسي اين گروه انگليسي نشان مي دهد: سلول هاي سرطان لوسمي (خون) فقط مي‌توانند از راه رحم مادر به جنين منتقل شوند. اين سلو‌ل‌هاي سرطاني از طريق جفت به جنين منتقل شده و در آنجا گسترش پيدا مي‌كنند. پرفسور مل گريد، محقق اصلي اين پروژه و عضو مركز تحقيقات سرطان معتقد است، چون سيستم دفاعي جنين قادر به شناسايي سلول هاي سرطاني نيستند به همين دليل در بدن جنين گسترش مي‌يابد.

با توجه به اين پژوهش، سلول‌هاي سرطاني پوست و خون از طريق مادر به جنين منتقل مي‌شود در نتيجه زنان قبل از بارداري در صورت ابتلا به سرطان با متخصص صحبت كنند.

محققان براي مقابله با چنين حوادث بسيار رايجي دست به كار شده و با استفاده از نانو امكاني را فراهم كرده‌اند كه طي آن خاصيت رسانايي و هدايت الكتريكي در چنين سيستم‌هايي احيا مي‌شود. مبناي اصلي در اين فناوري نوين طراحي و ساخت مداراتي است كه قابليت احياي خودكار را داشته باشند.

در اين فناوري نوين از كپسول‌هايي استفاده مي‌شود كه با نانولوله‌هاي‌هادي پر شده‌اند. اين كپسول‌ها در صورت قرار داشتن در شرايط استرس زاي مكانيكي باز شده و محتويات آن روي مداراتي ريخته مي‌شود كه دچار آسيب ديدگي‌هاي جدي شده‌اند. زماني كه استرس مكانيكي موجب پيدايش ريزشكافي در ساختار مدار مي‌شود، برخي از كپسول‌هاي ياد شده بسرعت از يكديگر گسيخته و با ريخته‌شدن نانولوله‌هاي موجود در آنها روي مدار، شكاف به‌وجود آمده ترميم مي‌شود. اين فناوري نوين از سوي محققان دانشگاه الينويز ابداع شده‌است.

آنها در كنار اين پروژه در تلاشند تا كپسول‌هاي مشابهي نيز براي ترميم آسيب‌هاي به‌وجود آمده در الكترودهاي باتري ليتيوم يوني طراحي كنند. اين كپسول‌ها اين قابليت را دارند تا از وقوع اتصال كوتاه در مدارات الكتريكي جلوگيري كنند كه عمدتا به شكل‌گيري آتش‌سوزي‌هاي سنگين منجر مي‌شود. البته در گذشته نيز تحقيقاتي از اين قبيل انجام شده است كه عمده آنها روي طراحي و ساخت مواد خودكار ترميم‌شونده متمركز بوده‌اند كه صرفا براي احياي خواص مكانيكي سيستم‌ها و دستگاه‌ها پس از وارد آمدن لطمات مختلف به آنها به كار گرفته مي‌شوند.

در اين ارتباط محققان دانشگاه الينويز بتازگي پوشش‌هاي خودكار ترميم شونده‌اي نيز ساخته‌اند كه از آنها مي‌توان در بدنه قايق‌ها و كشتي‌ها و همچنين خودروهاي لوكس قديمي و با هدف جلوگيري از پوسيدگي بدنه چنين سازه‌هايي استفاده كرد. آنها اكنون اميدوارند تا با به كارگيري اين تكنيك در ساختارهاي الكترونيكي، تحولي بنيادين در اين صنعت ايجاد كنند. دانشمندان استفاده از اين فناوري نوين در دستگاه‌هايي نظير تلفن‌هاي همراه را از جمله موارد كاربردي اين فناوري نوين مي‌دانند.

براي شناسايي كامل اين جايگاه و تهيه تصاوير و عكس‌هايي از اين بهشت روي زمين، يك تيم پژوهشگر استراليايي آمريكايي از اطلاعات دريافتي ماهواره‌ها، ايستگاه‌هاي زميني و الگوهاي آب و هوايي كمك گرفته و از نتايج يك مطالعه كه عوامل موثر بر ستاره‌شناسي از جمله درجه حرارت، روشني آسمان، بخار آب و سرعت باد و ناآرامي‌هاي جوي را بررسي مي‌كند، بهره جستند.

اين پژوهشگران ايستگاهي به نام Ridge A را روي قله‌اي به ارتفاع 4053 متر در قاره جنوبگان (جنوبي‌ترين قاره كره‌زمين) ‌، با دقت زيادي انتخاب كردند.

اين مطالعه نشان داد متوسط دماي زمستاني در آنجا منفي 70 درجه سلسيوس بوده و مقدار بخار آبش در هوا كمترين حد ممكن را دارد. اين ايستگاه همچنين، آنقدر آرام است كه هيچ ناآرامي جوي در آن ديده نمي‌شود، عاملي كه در ايستگاه‌هاي ديگر مانع رويت ستارگان مي‌شود. ويل سندرز، مدير پژوهش بريتانيا ‌ استراليايي مستقر در استراليا مي‌گويد: آنقدر اين مكان آرام است كه وزش هيچ باد و جابه‌جايي هوايي در آن ثبت نشده است.

سندرز مي‌افزايد: همه اين عوامل كنار هم جمع مي‌شوند تا بتوانيم براي يك ايستگاه رصد نجومي دستورالعمل كاملي تهيه كنيم. تصاوير نجومي گرفته شده از Ridge A حداقل بايد 3 برابر واضح‌تر از تصاوير بهترين ايستگاه‌هاي مورد استفاده فعلي ستاره‌شناسان باشد.

از آنجا كه آسمان اين ايستگاه تاريك‌تر و خشك‌تر است، در نتيجه قدرت يك تلسكوپ متوسط، با قدرت بزرگ‌ترين تلسكوپ‌هاي ايستگاه‌هاي ديگر كره‌زمين برابري مي‌كند. سندرز همچنين مي‌گويد: اين ايستگاه حتي نسبت به رصدخانه‌‌هاي هميشه مهيج روي نوك قله‌هاي بلند هاوايي و شيلي برتر عمل خواهد كرد.

پژوهشگران تاكيد دارند حتي كيفيت تصاوير شكار‌شده تلسكوپ مستقر در اين ايستگاه مي‌تواند بخوبي تصاوير ارسالي از تلسكوپ مستقر در ايستگاه فضايي هابل باشد. اين ايستگاه كه در داخل مرزهاي جنوبي (قطب‌جنوب)‌ استراليا واقع است از اولين رصدخانه مجهز به دستگاه‌هاي خودكار بين‌المللي 144 كيلومتر فاصله دارد و در مقايسه با ايستگاه Dome A كه چيني‌ها بر پا كرده‌اند، بلندترين نقطه روي فلات قطب جنوب به حساب مي‌آيد. اين رهيافت علمي، به همراه جزييات بيشتر در نشريه تخصصي انجمن نجوم آگوست امسال به چاپ رسيد.