واجبات توصلى و تعبدى
قسمتى از واجبات بايد به همراه نيت و قصد قربت‏به جاى آورده شوند مانند نماز و روزه كه به آنها واجبات تعبدى مى‏گويند.

قسمتى ديگر عباداتى هستند كه لازم نيست‏به همراه نيت و قصد قربت‏به جا آورده شوند، مانند تطهير بدن و لباس و امر به معروف و غسل‏ميت.

به عبارت ديگر، در واجبات توصلى انگيزه امر معلوم است، ولى‏درواجبات تعبدى غرض و مقصود شارع معلوم نيست، گرچه فلسفه و حكمتى دارد و مكلفين صرفا براى تعبد به امر خداوند انجام مى‏دهند.

واجب عينى و كفايى
واجب عينى، واجبى است كه همه مكلفين بايد انجام دهند، مانند نمازهاى يوميه.

واجب كفايى آن است كه با عمل عده‏اى از عهده‏ديگران ساقط است، مانند تطهير مسجد، تدفين ميت و....

واجب تعيينى و تخييرى
واجب تعيينى واجبى است كه نمى‏توان كار ديگرى را جايگزين آن ساخت مثل نمازهاى يوميه، برخلاف واجب تخييرى كه مكلف مى‏تواند يكى از چند كار را اختيار كند، مانند كفاره روزه كه مكلف مخير است‏بين آزاد كردن بنده و شصت روز روزه و اطعام شصت نفر.

گروهى، سؤالهايى درباره فلسفه احكام مى‏كنند; به عنوان مثال، مى‏پرسند:

چرا بايد نماز بخوانيم؟ چرا بايد براى نماز وضو بگيريم؟ فلسفه اين كه در نماز پيشانى خود را بر روى خاك مى‏گذاريم چيست؟ چرا در اسلام استعمال ظروف طلا و نقره حرام است؟ چرا دفن ميت لازم است؟ چرا خوردن گوشت مردار جايز نيست؟ و چرا....

پاسخ: براى اين كه پاسخ تمام سؤالهاى فوق و نظاير آنها روشن شود، بهتر است كه يك اصل اساسى و قاعده كلى در باره فلسفه احكام بيان شود تا در همه موارد، قانع كننده باشد.

ما وقتى به زندگى روزانه خود مى‏نگريم، مى‏بينيم هنگامى كه بيمار مى‏شويم و به دكتر مراجعه مى‏كنيم، دكتر نسخه‏اى مركب از چند داروى مخصوص، مانند آمپول، كپسول، و قرص براى ما مى‏نويسد و دستور مى‏دهد كه هر روز يكى از اين آمپولها را تزريق كنيد و هر چهار ساعت‏يكى از اين كپسولها و هر شش ساعت‏يكى از اين قرصها را ميل نماييد و اضافه مى‏كند كه از ترشيها و غذاهاى سرخ كرده پرهيز كنيد و...

ما بدون اين كه از خصوصيات داروها سؤالى نماييم به دستورهاى او عمل مى‏كنيم، زيرا به علم و دانش و تخصص وى در رشته‏طب معتقديم و مى‏دانيم كه او جز معالجه و بهبود ما منظور ديگرى‏ندارد.