| سه شنبه، 28 مهر ماه، 1388 |
نويسنده : ميلاد |
دسته: |
بازديد:650 |
-
رفتارها و برخوردهاي خانواده «عروس» و «داماد» از زمان آشنايي تا روزي كه دو خانواده در مجلسي به نام« بله بران» بر سر مسائل و موضوعهاي مختلف مرتبط با تشكيل زندگي مشترك زوجهاي جوان بحث ميكنند ، معمولا شكل و شمايلي مودبانه دارد. هر دو خانواده با مهرباني با هم تعامل ميكنند.
آن ها فقط به دنبال خوشبختي دو جوان هستند و ميخواهند هرچه زودتر زندگي مشترك آن ها «سر» بگيرد ، اما وقتي پاي مسائل مالي به ميان ميآيد ، معمولا شكل رفتارها تغيير ميكند و هر يك از طرفين تلاش ميكنند تا شرايط خود را به شكلي مودبانه و محترمانه به طرف مقابل تحميل كنند.اين وضعيت معمولا در اغلب خانوادهها تكرار ميشود و البته تعداد محدودي از خانوادهها نيز در شرايطي عاقلانه و برابر با هم به تفاهم ميرسند و ديگر كار به چانه زني بر سر ميزان مهريه و تعداد و نوع سكه و... نميرسد. يكي از مهم ترين مباحثي كه در چنين جلساتي مايه دردسر و گاه اختلاف ميان خانواده داماد و عروس ميشود مساله تعيين مهريه است. در شرايطي كه قانون در زمينه ازدواج تنها به مسائلي كلي توجه دارد و همچنين ثابت كردن هر يك از مشكلات و مسائل خانوادگي در زمان بروز اختلاف، نياز به طي كردن مسيري سخت و دشوار دارد ، طبيعي است كه زنان به عنوان بخش آسيبپذيرتر در مشكلات خانوادگي تلاش ميكنند تا در همان ابتداي زندگي كه آقا داماد محو جمال و خلق و خوي عروسخانم شده و حاضر است براي او « جان» فدا كند ، از داماد يك تضمين درست و حسابي بگيرند. البته برخلاف خود داماد ، معمولا خانواده او كه آخر و عاقبت كار را ميبينند ، كمي معقولانه فكر ميكنند و به همين دليل به سادگي ممكن است زير بار مهريه سنگين نروند اما در نهايت و در اغلب خانوادهها نيز آنچه كه به عنوان مهريه تعيين ميشود ، چندان منطقي نيست و به همين دليل در زمان بروز اختلافهاي خانوادگي نميتواند مشكل چنداني را از هر دو طرف حل كند و معمولا تبديل به گرهي كور ميشود كه بر شدت مشكلات نيز اضافه ميكند.
مهريه بر خلاف تصور بسياري از زوجهاي جوان تضمين زندگي مشترك نيست بلكه به لحاظ ديني و مذهبي، هديهاي است كه در زمان عقد داماد به عروس ميدهد.
آنچه كه سبب شده تا وجود مهريه در عقدنامه كاركردي تضميني پيدا كند ، از يك طرف رقم بالاي مهريههاي امروزي و از سوي ديگر وجود عبارت « عندالمطالبه » در مقابل ميزان مهريه است و اين به آن معني است كه از زمان عقد و وقوع نكاح آقا داماد به ميزان مهريه درج شده در عقدنامه به همسرش بدهكار است و زن هر زماني كه بخواهد ميتواند اين حق را با بهانه و بيبهانه مطالبه كند و كسي هم حق ندارد او را از مطالبه اين حق منع كند. اگر داماد قصد پرداخت مهريهاي كه تعيين ميكند را نداشته باشد آن ازدواج شرعا مشكل دارد. بسياري از افراد تصور ميكنند تعيين مهريه سنگين مسالهاي ديني است و اين مساله مورد تاكيد و تاييد دين اسلام هم هست، اما اسلام به عنوان ديني كه به ازدواج خيلي بها مي دهد ، شرايط بسيار سادهاي را براي ازدواج در نظر گرفته و از نظر اين دين، ازدواج در حد يك قرارداد ساده اما مقدس است. با اين نگاه تاكيد اسلام نيز بر مساله مهريه تنها در حد و اندازه يك هديه است و البته دين ما مانعي براي اينكه مرد بخواهد در ابتداي زندگي هديهاي بزرگ به همسرش بدهد و يا اينكه طرفين تضمينهاي ديگري را هم براي ازدواج تعيين كنند ايجاد نكرده است.
-