محققان دانشگاههاي منچستر و لنکستر در تحقيقات خود نشان دادند که هرچند توييتر مي تواند به عنوان يک پديده اي قرن 21 مورد ملاحظه قرار گيرد اما منشاء اوليه آن به آغاز قرن بيستم باز مي گردد.

"توييت" اصطلاحي است که براي پيامهاي کوتاهي که کاربران ميکروبلاگ توييتر در پروفايل خود مي گذارند به کار مي رود. هر کاربر مجاز است در هر توييت حداکثر از 140 حرف استفاده کند.

اکنون اين دانشمندان کشف کردند که ريشه اين توييتها به دوره شاه ادوارد بر مي گردد. در حقيقت در سال 1902 اولين کارت پستالهاي به شکل امروزي ايجاد شدند و در مدت زمان کوتاهي به سرعت گسترش يافتند. مردم عصر شاه ادوارد افکار و يا آن چيزي را که در حال انجام بود روي اين کارت پستالها مي نوشتند.

بعدها اين کارتها تبديل به يک وسيله ارتباطي قوي شد. اين سيستم مختصر نويسي موجب شد که تاحد چشمگيري هزينه هاي پستي کاهش يابد.

اين کارتها در زمان شاه ادوارد هفتم به عنوان وسيله اي براي "چت کردن" استفاده مي شد و اظهارات و يا پيشنهادات يک فرد را با هزينه بسيار اندک به فرد ديگر مي رساند.

براساس گزارش تلگراف، برخلاف نامه هاي بلند، زباني که براي نوشتن پيامهاي مختصر پشت کارت پستالها به کار مي رفت همانند زبان به کار رفته در ميکروبلاگ توييتر و "اس. ام. اس" زبان غير رسمي و محاوره اي بود. اين مسئله در عصري که پديده "سره سازي زبان" (پاکسازي زبان از اصطلاحات محاوره اي و خارجي) رايج بود به شدت با مخالفت "پيروان سره گرايي" مواجه شد. امروزه نيز به اعتقاد زبانشناسان، توسعه سريع پيامهاي فوري نوشته شده به زبان غير رسمي مي تواند استانداردهاي زبان را مورد تهديد قرار دهد.