اين عشق آتشين زدلم پاک نمي شود / مجنون به غير خانه ي ليلا نمي شود
بالاي تخت يوسف کنعان نوشته اند / هر يوسفي که يوسف زهرا نمي شود




چه جمعه ها که يک به يک غروب شد نيامدي
چه بغض ها که در گلو رسوب شد، نيامدي
خليل آتشين سخن،تير به دوش بت شکن
خداي ما دوباره سنگ و چوب شد، نيامدي
براي ما که خسته ايم و دل شکسته ايم نه
ولي براي عده اي چه خوب شد نيامدي
تمام طول هفته را به انتظار جمعه ها
دوباره صبح، ظهر، نه! غروب شد، نيامدي



هر روزي که مي گذرد، يک روز به ظهور امام زمان نزديک تر مي شويم؛ اما به خود امام زمان چطور؟



به اميد روزي که متن اس ام اس ها اين باشه: “مهدي آمد، انتظارها هم سرآمد … “

 


دلم يکي رو ميخواد که همه ي زيبايي ها رو يکجا داشته باشه! يا مهدي کي ميايي؟



 

بيا براي فرج روز و شب دعا کنيم
دل امام خويش را ز خود رضا کنيم
عزيز فاطمه، مهدي(ع) دلش پر ز خون است
بيا که بهر خدا از خدا حيا کنيم
 

سر راهت در انتظارم
برده هجرت صبر و قرارم
جز ظهورت اي گل زهرا
به خدا حاجتي ندارم

 

بي تو غروب ها هميشگي اند
بي تو صبح ها رويايي اند
بي تو عشق ها دروغي اند
به اميد آمدنت، دل ها هوايي اند


از غم هجر مکن ناله و فرياد که دوش
زده ام فالي و فريادرسي مي آيد





مهدي جان
سئوالي ساده دارم از حضورت من آيا زنده ام وقــــت ظهورت

اگر که آمـــــدي من رفته بودم اسير سال و ماه و هفته بودم

دعايم کن دوباره جـــــان بگيرم بيايـــــم در رکاب تو بميــــــرم