اين دو دانشجو براي ايمن کردن بارکدها از دستگاههاي گرمايي استفاده کردند به طوريکه گرماي ساخته شده از لامپي که براي روشنايي استفاده مي شود و وزن ناشي از آن موانع غيرقابل عبوري بودند که از افشاي کدها جلوگيري مي کردند.

گام بعدي آنها توسعه فناوري ليزري بود که دستگاههاي بارکدخوان را مي ساخت اين دستگاهها از مدارات مجتمعي ساخته شده بودند که امکان رمزگشايي کدها را ميسر مي کردند.

«سيلور» در سال 1963 و قبل از آنکه کاربردهاي متعدد اين اختراع خود را ببيند در سن 38 سالگي مرد.

در سال 1972 «وودلند» که در آن زمان در «آي بي ام» کار مي کرد، بارکدهاي خطي را توسعه داد اين بارکدها در 3 آوريل 1973 با نام UPC (کد محصول يونيورسال) ارائه شد.

26 ژوئن 1974 اولين محصول که يک بسته آدامس آمريکايي بود با استفاده از يک بارکدخوان در سوپرمارکتي در اوهايو فروخته شد اين بسته آدامس هم اکنون در موزه ملي تاريخ اسميت سونيان در آمريکا نگهداري مي شود.

در سال 1992 ، «وودلند» از جورج بوش پدر ، مدال ملي فناوري را دريافت کرد.

بيشتر بارکدها يک کد کنترل دارند که دستگاه بارکدخوان مي تواند آن را بخواند و براي اطمينان از اطلاعات مندرج در بارکد آن را بررسي کند.

امروزه دستگاههاي بارکدخوان بيش از گذشته مينياتوري شده اند و حتي در آينده اي نزديک تلفنهاي همراه نيز مي توانند مجهز به اين دستگاهها شوند.

بارکدها در زندگي فناوري تمام مردم جهان نقش مهمي ايفا مي کنند و به همين دليل بزرگترين موتور جستجوي دنيا شصت و يکمين سالگرد اختراع اين کد مهم را با تغيير لوگوي خود جشن گرفت.