فوايد همخوابي براي نوزادان

همخوابي تنظيم فيزيولوژيکي را ارتقاء مي‌دهد 

نزديک بودن والدين کمک مي‌کند که سيستم عصبي نابالغ نوزاد در طي خواب تنظيم و تعديل شود. همچنين با پيشگيري از وارد شدن نوزاد به خواب بسيار عميق، به جلوگيري از SIDS (مرگ ناگهاني کودک) کمک مي‌کند. علاوه بر اين، تنفس خود والدين به نوزاد يادآور مي‌شود که او هم بايد نفس بکشد.

والدين و نوزادان بهتر مي‌خوابند. به خاطر نزديک بودن نوزاد، نياز نيست که نوزادان کاملاً بيدار شوند و گريه کنند تا پاسخ دريافت کنند. درنتيجه، مادر به نوزاد نزديک مي‌شود بدون اينکه هر دو آنها کاملاً بيدار شوند. درنتيجه، مادران ارزيابي مثبت‌تري از خواب شبانه‌شان خواهند داشت، چون به اين طريق خواب بهتري داشته و کمتر مجبور مي‌شوند که از خواب بيدار شوند.

نوزادان مراقبت و توجه بيشتري دريافت مي‌کنند. خوابيدن مادر در کنار نوزاد، شيردهي را افزايش مي‌دهد. اين مي تواند يکي از بهترين فوايد و مزاياي خوابيدن مادران در کنار نوزاد باشد. تحقيقات نشان مي‌دهد مادراني که شب ها کنار فرزندانشان مي‌خوابند دوبرابر مادراني که جدا از نوزادانشان مي‌خوابند شب ها به فرزندانشان شير مي‌دهند. علاوه بر فوايد شيردهي، عمل مکيدن نوزاد جريان اکسيژن را افزايش مي‌دهد که هم براي رشد و هم براي سيستم ايمني بدن نوزاد مفيد است. همچنين نوزاداني که شب ها کنار مادرانشان مي‌خوابند، مراقبت و توجه بيشتري دريافت مي‌کنند. تحقيقات نشان مي‌دهد مادراني که شب ها کنار نوزادانشان مي‌خوابند، 5 برابر بيشتر به آنها توجه و مراقبت دارند. اين مادران همچنين حساسيت بيشتري نسبت به حضور نوزادانشان در بستر دارند. 

فوايد دراز مدت 

بالا بردن اعتماد به نفس. تحقيقات نشان ميدهد که پسربچه هايي که از زمان تولد تا 5 سالگي پيش پدرومادرهايشان مي خوابيده اند، اعتماد به نفس بالاتري داشته و احساس گناه و اضطراب کمتري را تجربه مي کنند. همچنين تحقيقات نشان داده که دختربچه هايي که در زمان کودکي نزد والدينشان مي خوابيده اند، در زمان بزرگسالي کمتر درمورد ارتباطات فيزيکي خود احساس ناراحتي مي کنند. خوابيدن به همراه والدين، اعتماد و عزت نفس، و همچنين صميميت را ارتقاء مي دهد. 

رفتارهاي مثبت بيشتر. در تحقيقات انجام گرفته مشخص شد که بچه هايي که به همراه والدين خود مي خوابند، نسبت به بچه هايي که تنها مي خوابند، بيشتر مورد تحسين معلمين خود قرار مي گيرند. در تحقيقي که اخيراً در انگلستان انجام گرفت، مشخص شد که بچه هايي که هيچوقت در تختخواب پدر و مادرشان نخوابيده اند، کنترل ناپذيرتر، ناراحت تر، کج خلق تر، هستند و اين بچه ها نسبت به بچه هايي که پيش پدر و مادرشان مي خوابند، ترسو تر هستند. 

ارتقاء سطح رضايت از زندگي. در يک تحقيق بسيار گسترده که بر روي 5 نژاد مختلف در ايالات متحده امريکا انجام گرفت، مشخص شد که در ميان همه اين گروه هاي قومي، مردماني که شب ها پيش هم مي خوابند احساس رضايت بيشتري از زندگي دارند.

تصور والدين 

والدين تصور مي کنند خوابيدن بچه ها پيش آنها، حساسيت را ارتقاء مي دهد. خيلي از پدر و مادرهايي که شب ها پيش فرزندان خود مي خوابند، احساس مي کنند که هماهنگي بيشتري به فرزندان خود پيدا مي کنند. آنها احساس مي کنند که حساسيت آنها به نيازهاي فرزندانشان هنگام شب، در طول روز نيز ادامه پيدا مي کند. 

کشمکش هاي موقع خواب را کاهش مي دهد 

والديني که شب ها فرزندانشان را پيش خود مي خوابانند مي دانند که بچه هايي که شب ها در اتاق والدينشان مي خوابند، ترس از به خواب رفتن ندارند. اين بچه ها هرچه بزرگتر مي شوند و به اتاقهاي خود منتقل مي شوند، تصويري بسيار مثبت تر و مطمئن تر از خواب شبانگاه دارند. ديگر دليل ندارد که خوابيدن را مساوي با تنها شدن بپندارند. 

محيطي پذيرا ايجاد مي کند 

در زير خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان، ميلي به قبول نياز آنها به پدر و مادر در طول روز و شب وجود دارد. در اين شرايط وقتي بچه ها کوچک هستند و به والدينشان نياز دارند، پدر و مادر در کنارشان هستند تا به آنها کمک کنند و نيازهايشان را برآورده سازند. والديني که شب ها پيش فرزندانشان مي‌خوابند باور دارند که اين ميل به پاسخگويي به نيازهاي بچه ها، در طول روز نيز ادامه خواهد يافت و رابطه آنها را با فرزندشان قوي تر خواهد ساخت. 

مشکلات تحقيقات موجود 

تعصبات فرهنگي 

تحقيقاتي که تاکنون حول خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان انجام گرفته است هم مثل همه تحقيقات ديگر، تحت تاثير فرهنگ محققان و شرکت‌کننده‌هاي آنان بوده است. تحقيقاتي که حول اين موضوع در ايالات متحده انجام گرفته است، به شدت تحت تاثير ارزش بسيار بالايي که امريکايي ها براي استقلال، تکنولوژي، مصرف گرايي، و نيازهاي والدين به زمان و داشتن حريم خصوصي قائلند، مي‌باشد. از طرف ديگر، تحقيقاتي که در ديگر فرهنگ‌ها انجام گرفته، نياز نوزادان را به خانواده و عملکردهاي اجتماعي به اثبات مي‌رساند. 

تمرکز بر نتايج کوتاه مدت و خاص 

تحقيقات باليني به بررسي نتايج دراز مدت، پيچيده و کيفي اين موضوع نمي پردازد. فوايد خوابيدن نوزادان در کنار والدينشان، همانطور که بسياري از اين والدين مي‌دانند، فقط کوتاه مدت نبوده و به سادگي ارزيابي نمي‌شوند. اين فوايد بالقوه فراتر از پيشگيري از مرگ هاي ناگهاني نوزادان، افزايش خواب کودک و مادر، و افزايش ميزان شيردهي در ماه هاي اوليه زندگي نوزادان است. مثلاً ممکن است نتايح دراز مدتي مثل تاثير مثبت بر رابطه کودک با والدين خون، ارتقاء اعتماد به نفس، و از اين قبيل را نيز عنوان کنند. بخشي از آنچه اين گونه تحقيقات و بررسي فوايد دراز مدت اين مسئله را دشوار مي‌سازد، اين است که رابطه اينها با خوابيدن بچه ها نزد والدينشان به سختي قابل جدا شدن از رابطه آن با ساير کارها و اقداماتي است که اين والدين براي فرزندان خود انجام مي‌دهند. خواباندن بچه ها نزد خود، تنها يک بخش از انتخاب‌هاي پيچيده والدين است. 

براي انجام تحقيقات بهتر و معتبرتر در اين زمينه، محققان بايد سوالاتي از قبيل زير را بپرسند: خوابيدن بچه ها در کنار والدينشان جه نتايجي را در دراز مدت دربرخواهد داشت؟ آيا والديني که انتخاب مي‌کنند که فرزندانشان شبها نزد خودشان بخوابند، ساير رفتارهايي که بر نتايج مورد تحقيق اثر دارد را نيز انتخاب مي کنند؟ 

عقايد و باورهاي غلط

خفه شدن بچه ها

اخيراً در تحقيقي که توسط کميسيون امنيت لوازم خانگي انجام گرفت، مشخص شد که تخت‌هاي بزرگسالان براي بچه ها خطرناک است. اين گفته تاحدودي گمراه کننده و اشتباه است. والدين بايد بدانند که اين تحقيق توسط اسپانسرهاي انجمن توليدي لوازم و تختخواب هاي کودکان و نوجوانان انجام گرفته است و دليل جز ترغيب والدين به خريد تختخواب جداگانه براي فرزندانشان نداشته است. همچنين والدين بايد بدانند که سالانه ميليون ها نفر از پدر و مادرها در کنار فرزندانشان مي‌خوابند و هيچ اتفاقي هم براي آنها نمي‌افتد.

آنچه مهم است و همه متخصصين تصديق مي‌کنند اين است که نوزادان بايد روي سطحي سفت، تميز، عاري از دود، زير يم پتوي سبک بخوابند و سرهايشان هم هيچوقت نبايد کشيده شود. هيپگونه حيوان يا بالش اضافي نبايد در کنار نوزاد گذاشته شود. از خواباندن نوزادان بر روي مبل هاي راحتي و نيمکت‌ها هم بايد خودداري شود چون هر آن احتمال افتادن آنها وجود دارد. 

والدين از اين واهمه دارند که اگر در نوزادي فرزندانشان را پيش خود بخوابانند ديگر نتوانند وقتي بزرگتر شدند آنها را به تنها خوابيدن ترغيب کنند. البته هيچ تحقيقي تا به حال روي اين موضوع انجام نگرفته است اما خيلي از والديني که شب ها فرزندانشان را پيش خود مي‌خوابانند گزارش کرده‌اند که بچه‌هايشان وقتي به سن دو، سه سالگي مي‌رسند و از نظر جسمي، احساسي و شناختي رشد مي‌کنند، خيلي راحت تخت والدين را ترک کرده و مستقل مي‌خوابند. 
اين والدين به اين مسئله مثل عادتي که بايد شکسته شود نگاه نمي‌کنند، آنها اين را الگوي رفتاري مي‌دانند که مي‌توان آنرا ايجاد کرد اما با گذشت زمان رشد کرده و تغيير مي کند. اين خانواده‌ها، براي ايجاد زيربناي امنيت و نزديکي، اين وابستگي اوليه را انتخاب مي‌کنند.