دلايل مختلفي براي بروز رفتار نامناسب وجود دارد. همچنين «اقتضاي سني» مي‌تواند عامل رفتارهاي نامناسب باشد. اين گونه رفتارها غالباً در صورت برخورد مناسب، تصحيح مي‌گردند. بايد به ياد داشته‌باشيم که پذيرش رفتارهاي نامناسب، کار عاقلانه‌اي نيست. پيامي که با پذيرش رفتار نامناسب به کودک انتقال مي‌يابد اين است که باور مي‌کند که رفتارش بد نيست و براي ديگران اهميتي ندارد.

 معمولاً اين جملات و عبارات براي توجيه رفتارهاي ناپسند کودکان شنيده مي‌شود:
*  پسر بچه است ديگه
*  بزرگ مي‌شود خوب مي‌شود
* اقتضاي سنش است
با وجودي که مرتب شاهد اين گونه رفتارها هستيم امّا بي‌تفاوت بودن و اقدامي نکردن، کار درستي نيست. دليلي براي پذيرش رفتارهاي نامناسب و يا انتظار آن‌ها را داشتن، وجود ندارد. فکر نکنيد که کاري نمي‌توانيد انجام دهيد. اين اشتباهي است که غالباً صورت مي‌گيرد.
ما بايد رفتار کودک را درک کنيم و کمک کنيم با تأثير مثبتي که مي‌گذاريم، آن رفتار تصحيح شود. متأسفانه، ناديده انگاري و چشم بر هم گذاشتن در مقابل رفتار کودک، کار آساني است امّا بايد بدانيم که با اين کار، آن رفتارها ادامه مي‌يابد و در بسياري موارد بدتر و شديدتر هم مي‌گردد.
هدف و منظور از رفتارهاي نامناسب را تعيين کنيد
 
نوعاً چهار دليل براي رفتارهاي نامناسب وجود دارد:
* توجه
* انتقام
* قدرت
* نمايش ناتواني

توجه: هنگامي که کودک نتواند توجه شما را به خود جلب کند، غالباً به انجام رفتارهايي مي‌پردازد تا جلب توجه کند.
 
انتقام: هنگامي که کودک به دليلي حس کند که او را دوست ندارند، براي جلب توجّه به انتقام جويي مي‌پردازد. هنگامي که کودک به ديگران و يا احساسات آن‌ها آسيب مي‌رساند حس مي‌کند که آدم مهمي است.

 قدرت: اين گونه کودکان نياز دارند که «رئيس» باشند. آن‌ها فقط هنگامي احساس قدرت مي‌کنند که رئيس باشند. تلاش براي کسب قدرت در اين شرايط افزايش مي‌يابد.

نمايش ناتواني: اين گونه کودکان معمولاً داراي سطح کمي اعتماد به نفس هستند و چون فکر مي‌کنند کاري از دستشان ساخته نيست، در مقابل سختي‌ها زود تسليم مي‌شوند. آن‌ها غالباً حس اين که کاري را با موفقيت انجام دهند ندارند.
 
پس از آن که هدف و منظور از رفتار نامناسب را تشخيص داديد، حال مي‌توانيد نسبت به تغيير آن اقدام کنيد. به طور خلاصه، چيزهايي که بايد به منظور تغيير رفتارهاي نامناسب به خاطر داشته باشيد به قرار زيرند:
* هميشه با کودکانتان رفتار احترام‌آميز داشته باشيد. در نهايت، رفتار احترام آميز شما، احترام متقابل به همراه خواهد داشت. هميشه رفتاري که دوست داريد از آن‌ها ببينيد را خودتان انجام دهيد.
* کودکتان را تشويق کنيد که اعتماد به نفسش را تقويت کند. به او القاء کنيد که دوستش داريد و به رفتارهاي مناسبش توجه نشان دهيد.
* هرگز خود را درگير قدرت‌نمايي‌هاي او نکنيد. از عصباني شدن خودداري کنيد و تلافي نکنيد.
* باور کنيد که تمام رفتارهاي نامناسب، ريشه در نياز به توجه دارند.