مهم ترين نقشي که والدين در تربيت کودکان خود مي‌توانند، ايفا نمايند پرورش توانايي خلاقيت در آن‌ها است.

خلاقيت در پرورش کودکان عامل بلامنازع کليه پيشرفت‌هاي بشري است. بسياري از انديشمندان معتقدند خلاقيت و سلامت روح و روان در کودکان همراه و همگام هم هستند. مهمترين عامل ايجاد خلاقيت در کودکان انگيزه است. استعداد، ويژگي‌هاي شخصيتي مهارت، به والدين و اطرافيان کودک نشان مي‌دهد که کودک چه کاري مي‌تواند انجام دهد ولي انگيزه به کودک نشان مي‌دهد که چه کاري انجام خواهد داد. آن چه مهم است پرورش خلاقيت در کودکان انطباق انگيزه‌ها با استعداد و مهارت‌هاي کودکان است و پرورش انگيزه و مهارت در خلاقيت بسيار کار ساز است.

تمام کودکان مي‌توانند خلاق باشند و اين والدين کودک مي‌باشند که بايد بهترين راه استفاده از انرژي خلاق را به کودک خود نشان دهند و بياموزند. در محيط اجتماعي کودکان چه در منزل و چه در مدرسه، تربيت روحيه خلاق در کودکان بسيار حايز اهميت است. اين که مراحل فرآيند در کودکان چگونه سپري مي‌شود و  اهميت انگيزه خلاقيت در کودکان چيست، از جمله ويژگي‌هاي مهم و مسايل اساسي رشد و پروش کودک است. خلاقيت در کودکان داراي دو ويژگي مي‌باشد که با داشتن اين دو ضابطه مي‌توان به نمود خلاقيت در کودکان پي برد.

الف ) کار خلاق در کودک با کارهايي که کودک قبلا ًانجام داده و تمام چيزهايي که قبلا ً ديده يا شنيده متفاوت باشد.

ب ) دوم آن که فقط نبايد متفاوت باشد بلکه بايد صحيح بوده و در جهت رسيدن به يک هدف مفيد باشد.

به طريقي که براي کودک جذاب يا معني دار باشد، در واقع علامت خلاقيت در اعمال و رفتار کودکان تازگي و مناسب بودن آن کار مي‌باشد. در تشريح اين و معيار، مفهوم تازگي آن کاملا ً ساده است.

رفتار کودک نمي‌تواند فقط تقليد يا گزارش چيزي که قبلا ً ديده است باشد يعني در محدوده رفتاري کودک بايد تا حد زيادي تازه باشد. به منظور قضاوت درباره تازگي کار کودک، والدين او بهترين قاضي مي‌باشند بسيار مناسب بوده پر دردسرتر است اين واژه به منظور رد کردن رفتارهايي که صرفا ً عجيب هستند مورد استفاده قرار مي‌گيرد اما اين مفهوم بي ثبات است و نبايد به آن خيلي تکيه کرد.
خلاقيت کودکان در هر زمينه اي که باشد به سه چيز بستگي دارد:
 
 1.     مهارت در همان زمينه

2.     مهارت‌هاي کار و تفکر خلاق

3.     انگيزه ذاتي

بعضي از عناصرخلاقيت فطري مي‌باشند، بعضي به يادگيري و تجربه بستگي دارد و بعضي به محيط اجتماعي مربوط مي‌شود.

بزرگترين کمک والدين به کودکان شان در پرورش خلاقيت، کمک به آن‌ها در يافتن و گسترش نقطه تلاقي خلاقيت مي‌باشد. يعني جايي که استعدادها، مهارت‌ها و علايق آن‌ها به يکديگر متصل مي‌شوند. آن چه مهم است بدانيم، استقلال در تصميم گيري کودکان است که منجر به انگيزه مي‌گردد.

اما همين کودکان که داراي انگيزه اي بسيار قديمي مي‌باشند که ممکن است در نتيجه محيط منع کننده به شدت تضعيف شده و در نتيجه خلاقيت آن‌ها کشته شود.

براي آن که خلاقيت در کودکان پويا و زنده بماند، بايد به کودکان آزادي زيادي بدهيد.به آن‌ها به عنوان يک فرد احترام بگذاريد.

از نظر عاطفي در حد اعتدال به کودکان نزديک شويد و بر روي ارزش‌هاي اخلاقي نه قوانين خاص تأکيد نماييد. لازم است والدين بدانند که از طريق عوامل زير مي‌توانند خلاقيت را در کودک خود برانگيزند. دادن آزادي، احترام، اعتدال در محبت و روابط عاطفي، اعتقاد به ارزش‌ها، نه وضع قوانين رنگارنگ البته، قدرداني از خلاقيت از جمله عوامل تقويت کننده خلاقيت در کودکان است. محل تقاطع خلاقيت در کودکان منطقه اي است که مهارت‌ها و علايق کودک روي هم قرار گيرد و منطبق مي‌گردد.

در اين ميان، والدين مي‌توانند با ترغيب کودکان خود به انجام فعاليت‌هاي متنوع آنان را ياري دهند تا عميق ترين علايق خود را کشف نمايند. کودکان معمولا ً بدون دخالت والدين سعي مي‌نمايند فعاليت‌هاي خود را تدبير نمايندو تدبير خودساخته در کار کودک قطعا ً خلاقيت او را به همراه دارد. والدين کودک خلاق نسبت به برخورد خود با کودکان شان داراي شيوه‌ها و روش‌هاي گوناگون مي‌باشند.

والدين کودک خلاق براي عقايد و ابراز افکار کودکان خود احترام قايل مي‌باشند.

والدين کودک خلاق از کاوش و سؤال کودک خود خسته نمي‌شوند و اجازه کنجکاوي به او مي‌دهند.

والدين کودک خلاق به او اجازه مي‌دهند بسياري از تصميمات را خودش اتخاذ کند.

والديني که طالب کودکان خلاق هستند از نظر فکري بسيار کمک حال کودکان شان مي‌باشند. همراه کودکان شان با دقت به دنيا نظر مي‌افکنند و درباره آ ن با کودک صحبت مي‌نمايند.

البته به شيوه اي بسيار ظريف و ماهرانه با يک عدم توافق مسالمت آميز با آن‌ها به بحث مي‌پردازند. کودکان خلاق اغلب بسيار با نشاط و پر سر و صدا مي‌باشند و در بازي مي‌آموزند چگونه مبارزه کنند و قوي ترين علايق خود را کشف مي‌نمايند. تحقيقات گوناگون نشان داده است که ميان بازي گرايي ايجاد خلاقيت در کودکان رابطه معني داري وجود دارد. کودکاني که زماني را صرف بازي کرده اند اگر بلافاصله کاري را انجام دهند، بسيار خلاق تر از کودکاني عمل مي‌نمايند که مستقيماً به يک کار مشغول مي‌باشند. بهترين و مؤثرترين روش خلاق نمودن کودکان قطعا ً اين گونه خواهد بود که هم کودکان را راهنمايي نماييد و هم به آن‌ها اختيار دهيد تا مطابق علاقه و انگيزه خود از فعاليت‌هاي آموزشي بر ساخته در درون يک ساختار منظم و با هدف بهره جويند.