آيا داشتن بيش از يک فرزند، شادي والدين را افزايش مي‌دهد؟ يک محقق آمريکايي در اين باره مي‌گويد که اگر مي‌خواهيد از حداکثر سلامت شخصي بهره مند شويد، بايد...
 
آيا داشتن بيش از يک فرزند، شادي والدين را افزايش مي‌دهد؟

يک محقق آمريکايي در اين باره مي‌گويد که اگر مي‌خواهيد از حداکثر سلامت شخصي بهره مند شويد، بايد به اولين فرزند اکتفا کنيد.

با توجه به اينکه هزينه تحصيل و تغذيه کودکان بيش از سودي است که مثلا با کار کردن آنها حاصل مي‌شود، چرا والدين تعداد فرزندانشان را افزايش مي‌دهند؟

در کشورهاي پيشرفته که فشار مالي بر دوش والدين بيشتر است، زاد و ولد کاهش يافته است. تعليمات سنتي حاکم مي‌کند که مردم پدر و مادر مي‌شوند، چون فرزند شادي مي‌آورد. اما آيا واقعا فرزند شادي مي‌آورد؟

با توجه به اينکه افراد شاد از همان آغاز ممکن است ميل بيشتري به فرزند دارشدن داشته باشند، براي دانشمنداني که اين موضوع را بررسي مي‌کنند، صرفا ربط دادن والدين شدن با شادماني پاسخ اين سوال نيست. اما پژوهش اخير که ميزان شادي را در دو قلوهاي همسان بزرگسال مقايسه کرده است - که برخي از آنها پدر و مادر شده بودند و برخي هم پدر و مادر نبودند - به فهم مطلب کمک مي‌کند.

اين پژوهش که به سرپرستي‌هانس پيتر کولر، استاد جامعه شناسي در دانشگاه پنسيلوانيا انجام شد، نشان داد: افرادي که صاحب فرزند هستند در واقع شادتر از افرادي هستند که فرزندي ندارند.

اما بهره مندي از اين شادي بين مادرها و پدرها متفاوت است. در مقايسه دوقلوهاي همسان، کولر دريافت؛ مادراني که يک فرزند دارند تقريبا 20 درصد از زنان بدون فرزند شادترند، در حالي که شادي پدرها (از صاحب فرزند بودن) کمتر از مادرها است.

مرداني که فرزند اول آنها پسر به دنيا مي‌آيد 75 درصد خشنودتر از پدراني هستند که فرزند اول آنها دختر است.

جنسيت فرزند اول براي مادران مهم نيست و به گمان کولر شايد علت اين است که زنان بهتر از مردان از همراهي با هر دو جنسيت دختر و پسر بهره مند مي‌شوند.

شگفت اين است که تولد فرزندان دوم و سوم به هيچ وجه به شادي والدين نمي‌افزايد.

در واقع اين طور به نظر مي‌رسد که شادي مادراني که فرزندان بيشتري دارند کمتر از مادراني است که صاحب يک فرزند هستند، اگرچه هنوز هم مادراني که فرزند بيشتري دارند نسبت به زناني که فرزندي ندارند شادتر هستند.

کولر چنين نتيجه مي‌گيرد: اگر مي‌خواهيد از حداکثر سلامت شخصي بهره مند باشيد، بايد به يک فرزند اکتفا کنيد.

وي مي‌افزايد که والدين احتمالا فرزندان بعدي را مي‌آورند که يا سودي براي فرزند اول داشته باشد يا اينکه چنين استنباط مي‌کنند که اگر فرزند اول آنها را شادتر کرده است، دومي هم همين تاثير را خواهد داشت.

کولر اضافه مي‌کند که در پژوهش قبلي اين سوال مطرح شده بود که عوامل خاصي، همچون ازدواج يا فرزند دار شدن، در شادماني نقش دارند. در عوض، پژوهش کولر پرسشي کلي درباره والدين شدن و شادماني مطرح مي‌کند.

کولر مي‌گويد: ظاهرا آنچه به مرور زمان اتفاق مي‌افتد اين است که شما مي‌خواهيد فرزندي داشته باشيد، پس صاحب فرزندي مي‌شويد و دريابيد که واقعا کار دشواري است و شادي تان فروکش مي‌کند و بعد يک منفعت مهم را درک مي‌کنيد.

وي مي‌گويد: در مجموع درسي که از اين پژوهش گرفته مي‌شود اين است که خود فرزند دار شدن حداقل براي يک بار جنبه حياتي در شاد شدن دارد.