كفشات رو در بيار ، جدي ميگم كفشات رو در بيار !

 چرا؟

 آخه تو توي يك سرزمين مقدسي !

 آره شك نكن تو توي قلب مني !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دل به هر کجا رو کند ، آخر بيايد سوي دوست / قبله دل ها کجا باشد به غير از کوي دوست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

در کاخ مجلل خبر از عشق مجو / که سعادت همه در کلبه درويشان است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

دروغ نيست اگر بگوويم

که بي تو، زنده ماني ميکنم ، نه زندگاني !



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

از ميان اشک هاي غبار آلود که محتاج هر محبت است ، قطره اشکي به نام

سلام تقديمت ميکنم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

ارزش وصل نداند مگر آزرده هجر / مانده آسوده ، تا که منزل برسد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

آخرين تماشايت را پلک نخواهم زد ، مبادا تصويرت در چشمانم آواره شود . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

در ذهن اگر نيافرينمت ميميرم / از شاخه اگر نچينمت ميميرم

اي عادت چشم هاي بي حوصله ام / يک روز اگر نبينمت ميميرم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

آه مکش و اشک مريز ، غصه مخور ، شب در ميان است ، خدا مهربان است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

طنين نبض باراني ، بلوغ چشمه ساراني / تو را من دوست ميدارم ، ميدانم که ميداني . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

چشم ماه تو عجب جلوه گه بيداد است / خدا به روي تو سر عشق کدام استاد است

خم ابروي تو را ديدم و رفتم به سجود / صيد را زنده گرفتن هنر صياد است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 


من گرفتار سکوتي هستم که گويا از هر فريادي بلندتر است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

محبان را غم محبوب سخت است / فراق مهربان خوب سخت است

ز هستي دل بريدن نيست مشکل / دل کندن از محبوب دلربا سخت است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

خدايا دلم گرفته ، ميان اين همه آرزوها ، دلتنگ ترين بنده ات را درياب . . .

 * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 

اي بشر آخر پنداري که دنيا مال توست / ورنه پنداري که عجل دنبال توست

هرچه خوردي مال مور / هر چه بردي مال گور

هر چه مانده مال وارث / هر چه کردي مال توست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 


گرچه از خاکيم و مشتي خاک زير انداز ماست / آسمان کوچکترين بازيچه پرواز ماست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 


نبردي از وفا يک ذره بويي / به هر ساعت شوي مايل به سويي

فقط يک نکته ميگويم قبول کن / عزيزم واقعا بي چشم و رويي !!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * 


سفر کردي غروبي از کنارم / تو را اي کاش ميشد باز دارم

تو ميگفتي که ميآيي دوباره / از آن روز دائما چشم انتظارم . . .