خيلي ها اين ازدواج هاي نسبي را ممنوع کرده اند اما خيلي هاي ديگر عقيده دارند بهترين راهکار انجام آزمايشات ژنتيکي قبل از ازدواج است...

بحث ازدواج هاي فاميلي (ازدواج پسرعمو-دخترعمو و امثال آن) و تاثير آن بر اختلالات ژنتيکي يکي از متداولترين بحث ها و تيتر روزنامه هاي مختلف است.
 
خيلي ها اين ازدواج هاي نسبي را ممنوع کرده اند اما خيلي هاي ديگر عقيده دارند بهترين راهکار انجام آزمايشات ژنتيکي قبل از ازدواج است.
 
بيش از بيليون ها انسان در سراسر جهان در مناطقي زندگي مي کنند که 20 تا 50 درصد از ازدواج هاي آن نسبي هستند. اينها ازدواج هايي هستند که براي هر فرد از خود فاميل همسري برگزيده مي شود.
 
مثلاً در انگلستان ازدواج هاي فاميلي با عموزاده هاي درجه اول در برخي اقوام مثل پاکستاني ها بسيار رايج است. اين سنت همچنين بين جوامع آسياي جنوبي و برخي کشورهاي خاورميانه نيز شايع است.
 
گفته مي شود که پيوند نژادهاي مختلف احتمال بيماري هاي ژنتيکي را افزايش مي دهد. اما برخي متخصصين عقيده دارند که در اين موضوع تاحدودي مبالغه شده است.
 



مسئله پيچيده
پروفسور آلن بيتلز، مدير مرکز ژنتيک انساني در پرث استراليا، اطلاعات مرگ و مير نوزاداني که از چنين ازدواج هايي به وجود آمده اند را از سرتاسر جهان جمع آوري کرده و به اين نتيجه رسيده است که افزايش احتمال مرگ در اين نوزادان 2/1 درصد بوده است.
 
درمورد نواقص مادرزادي نيز اين خطر در زوج هاي عادي 2% و در زوج هايي که با هم نسبت نزديک دارند 4% بوده است.
 
او در اين زمينه مي‌گويد، "مردم بدون اينکه تحقيقات لازم را در اين زمينه انجام دهند، اين ازدواج ها را ممنوع مي کنند، درحاليکه اصلاً اينطور نيست."
 
مشکلات ژنتيکي که در جوامعي که بيشتري ازدواج هاي فاميلي را دارند اختلالات ژنهاي نهفته است که مشکلات بسيار زيادي از قبيل نابينايي، ناشنوايي و بيماري هاي پوستي و مشکلات عصبي ايجاد مي کند.
 
همه ما تغيير ژن داريم و گاهي اوقات، مثلاً درمورد فيبروز مثانه، بين همه افراد متداول است. اما وقتي يک جمعيت خاص تلفيق ژن کمتري داشته باشند، اين مشکل بيشتر خواهد شد.
اگر دو نفر که ژن نهفته دارند با هم ازدواج کرده و بچه دار شوند، احتمال ابتلا به آن اختلال در بچه آنها يک به چهار خواهد بود و احتمال اينکه خودشان ناقل آن شوند نيز يک به دو است.
 
پرفسور بيتلز توضيح مي دهد که در بين برخي جوامع حتي ازدواج هاي غيرفاميلي هم بسيار درمعرض اين اختلالات ژنتيکي نادر هستند چون از يک خاندان و قبيله مي باشند. به همين دليل او آزمايشات ژنتيکي قبل از ازدواج را براي اين افراد بيشتر توصيه مي کند.
 
او مي گويد، "منع ازدواج اين افراد اشتباه است، مردم صدها نسل است که فاميلي ازدواج مي کنند و ما الان آمده ايم و آن را ممنوع مي کنيم. هيچکس توجهي به اين مسئله نخواهد کرد. اگر قبل از ازدواج آزمايش ژنتيکي براي زوجين انجام شود و بعد درمورد ازدواج آنها تصميم گيري شود خيلي بهتر است."
 
 
کيفيت اطلاعات
يکي از مشکلات اين بحث اين است که واقعاً اطلاعات خوب و کاملي درمورد تاثيرات ازدواج هاي فاميلي در دسترس نيست. گروه بورن در تحقيق برادفورد که 10،000 بچه را از زمان تولد تا دو دهه بعد از آن تحت بررسي قرار دادند قصد جبران اين مسئله را داشتند. تقريباً 50% از بچه هايي که در برادفورد به دنيا مي آيند از والدين پاکستاني هستند.
 
دکتر پري کوري که متخصص کودکان در بيمارستان برادفورد است ميگويد که تقريباً 150  مورد از اين اختلالات ژنتيکي خاص را در شهر شناسايي کرده اند که بسيار بيشتر از آن چيزي است که تصور مي کردند.
 
و اطلاعات جمع آوري شده از واحد نظارت پزشکي کودکان نشان ميدهد که از سال 1997، 902 کودک بريتانيايي با مشکل انحطاط عصبي به دنيا آمده اند که 8% از آنها در برادفورد بوده اند که فقط 1% از کل جمعيت بريتانيا را تشکيل مي دهد.
 
دکتر کوري نيز آزمايشات دقيق ژنتيکي را قبل از ازدواج لازم مي داند. او در اين زمينه مي گويد، "جوامع مختلف وضعيت و مشکلات ژنتيکي خاص خود را دارند. در برادفورد اين مشکلات بسيار بيشتر از انتظار است اما بااينحال هنوز هم از مشکلات نادر هستند. براي تقريباً نيمي از اين مشکلات آزمايشات ژنتيکي انجام مي شود و هربار که يک ژن جديد در برادفورد کشف مي شود، دو تا سه خانواده هستند که ميتوانند آزمايش دهند".
 
اين گروه تحقيقاتي اطلاعاتي را نيز درمورد تاريخچه خانوادگي خانواده هايي که در آن تحقيق شرکت کرده بودند جمع آوري مي کند اما به شرايط و مشکلات محيطي که مي تواند بر سلامت افراد تاثيرگذار باشد نيز توجه دارد.
دکتر کوري مي گويد، "از 1100 زن پاکستاني باردار، 70% ازدواج فاميلي داشته اند. من وقتي 20 سال پيش به برادفورد آمدم، اکثر والدين پاکستاني چيزي درمورد ژنتيک نمي فهميدند اما الان متخصصين پاکستاني جواني را مي بينيم که اطلاعات بسيار خوبي درمورد مسائل ژنتيکي دارند."
دکتر کوري مي گويد ممکن است که اين تعداد کم باشد اما اختلالات ژنتيکي حداقل درهمان خانواده ها از بين مي رود.
او روي خانواده اي کار مي کند و که شش بچه يک مشکل ژنتيکي يکسان دارند و احتمالاً بيشتر از نوجواني عمر نخواهند کرد.
اما عقيده دارد خانواده هاي مشکل داري که با خدمات ژنتيکي برادفورد همکاري مي کنند به پزشکان براي بالا بردن دانش خود درمورد اين مشکلات ژنتيکي و کشف آزمايشات ژنتيکي جديد و درمان هاي احتمالي کمک ميکنند