محققان براي مقابله با چنين حوادث بسيار رايجي دست به كار شده و با استفاده از نانو امكاني را فراهم كرده‌اند كه طي آن خاصيت رسانايي و هدايت الكتريكي در چنين سيستم‌هايي احيا مي‌شود. مبناي اصلي در اين فناوري نوين طراحي و ساخت مداراتي است كه قابليت احياي خودكار را داشته باشند.

در اين فناوري نوين از كپسول‌هايي استفاده مي‌شود كه با نانولوله‌هاي‌هادي پر شده‌اند. اين كپسول‌ها در صورت قرار داشتن در شرايط استرس زاي مكانيكي باز شده و محتويات آن روي مداراتي ريخته مي‌شود كه دچار آسيب ديدگي‌هاي جدي شده‌اند. زماني كه استرس مكانيكي موجب پيدايش ريزشكافي در ساختار مدار مي‌شود، برخي از كپسول‌هاي ياد شده بسرعت از يكديگر گسيخته و با ريخته‌شدن نانولوله‌هاي موجود در آنها روي مدار، شكاف به‌وجود آمده ترميم مي‌شود. اين فناوري نوين از سوي محققان دانشگاه الينويز ابداع شده‌است.

آنها در كنار اين پروژه در تلاشند تا كپسول‌هاي مشابهي نيز براي ترميم آسيب‌هاي به‌وجود آمده در الكترودهاي باتري ليتيوم يوني طراحي كنند. اين كپسول‌ها اين قابليت را دارند تا از وقوع اتصال كوتاه در مدارات الكتريكي جلوگيري كنند كه عمدتا به شكل‌گيري آتش‌سوزي‌هاي سنگين منجر مي‌شود. البته در گذشته نيز تحقيقاتي از اين قبيل انجام شده است كه عمده آنها روي طراحي و ساخت مواد خودكار ترميم‌شونده متمركز بوده‌اند كه صرفا براي احياي خواص مكانيكي سيستم‌ها و دستگاه‌ها پس از وارد آمدن لطمات مختلف به آنها به كار گرفته مي‌شوند.

در اين ارتباط محققان دانشگاه الينويز بتازگي پوشش‌هاي خودكار ترميم شونده‌اي نيز ساخته‌اند كه از آنها مي‌توان در بدنه قايق‌ها و كشتي‌ها و همچنين خودروهاي لوكس قديمي و با هدف جلوگيري از پوسيدگي بدنه چنين سازه‌هايي استفاده كرد. آنها اكنون اميدوارند تا با به كارگيري اين تكنيك در ساختارهاي الكترونيكي، تحولي بنيادين در اين صنعت ايجاد كنند. دانشمندان استفاده از اين فناوري نوين در دستگاه‌هايي نظير تلفن‌هاي همراه را از جمله موارد كاربردي اين فناوري نوين مي‌دانند.